YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/595
KARAR NO : 2019/8711
KARAR TARİHİ : 13.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mağdurun aşamalardaki beyanı ve dosya içeriğine göre, mağdurun lavaboya giderken masanın üstünde olan cep telefonunun ve içinde 100 TL bulunan cüzdanının zilyetliğini sanığa devretmediği ve sadece masanın üzerinde olan eşyalara bakıvermesini söylediğinin anlaşılması karşısında, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, eylemin TCK’nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine göre, eylemin lokanta içerisinde gerçekleştirilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ve suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/6 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.