Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2018/7295 E. 2019/7184 K. 30.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/7295
KARAR NO : 2019/7184
KARAR TARİHİ : 30.04.2019

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin kabulüne karar verildiği, kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden hüküm kurulmadığı, gerekçeli kararda ise, borçlu aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedildiği, borçlunun vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz isteminin mahkemece kararın tefhim tarihi nazara alınarak süresinde olmadığı gerekçesiyle ek karar ile reddedildiği görülmektedir.
HGK’nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E. – 2006/249 K. sayılı ilamında; “Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi, kısa kararın tefhiminden itibaren süresi içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK’nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir” şeklinde karar verildiği görülmektedir.
Somut olayda, borçlu kendisi aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedildiğini gerekçeli kararın tebliği ile öğrenmiş olup, vekalet ücreti ve yargılama giderine hasren yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 11.03.2016 tarih ve 2015/563 E. – 2016/154 K. sayılı ve temyiz dilekçesinin süre aşımı bakımından reddine ilişkin Ek kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, borçlunun temyiz isteminin incelenmesine geçildi;
İİK’nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 6.310,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
Temyiz isteminin REDDİNE, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.