YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/11334
KARAR NO : 2019/15042
KARAR TARİHİ : 04.07.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının … İl Özel İdaresi bünyesinde, taşeron şirket olan … Temizlik İnş Med Oto Gıda Teks Dek Turz Taah Tic Ve San Ltd Şti aracılığıyla … İl Özel İdaresinde ilk 2 yıl dozer operatörü olarak daha sonra ise İmar İnşaat Daire Başkanlığında Temmuz 2007-30 Mart 2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, İl Özel İdarelerinin 6360 Sayılı Yasa ile kapatılması nedeniyle yasa kapsamında T.C. Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından mevcut hakların devralındığını, işyerinde en son aldığı ücretin 1.872,04 TL olduğunu, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. … Başkanlığı vekili özetle; davacının dava dışı yüklenici şirketin işçisi olduğunu, müvekkili belediyeye sorumluluk yüklenemeyeceğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarında, dava ile istenen miktara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerlerine;
“Net 2.943,72 TL İhbar Tazminatının 100,00 TL sinin dava tarihi olan 02/12/2014 tarihinden itibaren, 2.843,72 TL sinin talep artırım tarihi olan 16/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, “
“Net 4.014,93 TL Yıllık ücretli izin alacağının, 250,00 TL sinin dava tarihi olan 02/12/2014 tarihinden itibaren, 3.764,93 TL’sinin talep artırım tarihi olan 16/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı Belediyeden tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.