Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/6042 E. 2019/5181 K. 30.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6042
KARAR NO : 2019/5181
KARAR TARİHİ : 30.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter ve belge gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK’nin ‘Muhafaza ve İbraz Ödevleri, Defter ve Vesikaları Muhafaza’ başlıklı 253. maddesi “Bu Kanuna göre defter tutmak mecburiyetinde olanlar, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları, ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmeye mecburdurlar.” hükmü ile kanun koyucu vergi mükelleflerine tutmak zorunda oldukları defter ve belgeleri, yapılması muhtemel vergi incelemeleri için, 5 yıl boyunca saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğü getirmiş olup, bu yükümlülüğün vergi mükellefine ait olması karşısında; sanığın mükellef şirketin ortağı olmakla birlikte şirket genel müdürünün %80 pay sahibi olan ve dosya kapsamından 07.01.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılan… olduğu, sanığın suça konu defter ve belgelerin kendisinde olmadığını ve temizlik işçisi olarak işe alınacağı ve sigortalı yapılacağı vaadiyle bir takım belgelere imza attığını savunması karşısında, sanığın şirket yetkilisi olmaması nedeniyle suça konu defter ve belgeleri saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğünün kendisinde olmadığı anlaşıldığından, öncelikle vefat eden şirket ortağı ve yetkilisi…’ın yasal mirasçıları tespit edilerek şirket defterlerinin sanığa teslim edilip edilmediği hususunda tanıklıklarına başvurulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre ise; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve …… sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile … sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken … sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.