YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11169
KARAR NO : 2019/30964
KARAR TARİHİ : 12.02.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
1. Gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52/1-2-3. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/2. maddesi uyarınca adli para cezasını içeren ilamın Cumhuriyet Başsavcılığına verildikten sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından otuz gün içinde adli para cezasının ödenmesi için hükümlüye aynı Yasanın 20/3. maddesi gereğince ödeme emrinin tebliği gerektiği gözetilmeden “Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen” denilmek suretiyle taksitlerin derhal başlatılması sonucunu doğuracak şekilde ve infaza müdahale eden biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4. Sanık … hakkında adli sicil kaydındaki 4926 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen tazmini nitelikteki adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin TCK’nun 58. maddesinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükmün 4. paragrafındaki ” 52/1-2-3″ ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere “TCK’nun 52/2.” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün 6. paragrafından “Cumhuriyet Savcılığı’nca yapılan tebligata rağmen” ibaresinin çıkartılması,
3. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4. Sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II) Sanığın müsadere hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yakalanan sigara miktarı itibarıyla dava konusu nakil aracının müsadere şartları oluşmuş ise de, aracın plakası tespit edildikten sonra malikinin kim olduğu araştırılıp, dinlenilerek iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olup olmadığı tespit edildikten sonra aracın müsaderesi ya da iadesi hususunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.