Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2019/4237 E. 2019/5529 K. 15.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4237
KARAR NO : 2019/5529
KARAR TARİHİ : 15.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Suça sürüklenen çocuk … hakkında 06.11.2014 tarihli hırsızlık suçundan verilen beraat kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz isteği bulunmadığı ve kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II) Suça sürüklenen çocuk … hakkında 08.11.2014 tarihli hırsızlık suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararının suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyizi ve suça sürüklenen çocuk … hakkında 06.11.2014 tarihli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocukların 08.11.2014 tarihinde çaldıkları 2 paket sigaranın maddi değeri az olduğu ancak; çalınan eşyanın yaşamsal faaliyeti devam ettirmek için zorunlu eşya olmadığı göz önüne alındığında, 08.11.2014 tarihli eylem bakımından TCK’nun 145. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmeyeceğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesinde, zincirleme suç hükümlerinin aynı mağdura karşı aynı suçun değişik zamanlarda işlendiğinin kabul edildiği hallerde uygulanabileceği anlaşıldığından somut olayda, 06.11.2014 ve 08.11.2014 tarihlerinde suça sürüklenen çocukların iki ayrı hırsızlık suçunu işledikleri anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında her iki tarihte işledikleri suçlar için ayrı ayrı hüküm kurulmak yerine TCK’nun 142/2-h, 43. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.