YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17616
KARAR NO : 2019/12723
KARAR TARİHİ : 30.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının alt işveren işçisi olarak davalı şirkette 26.06.2008 tarihinden itibaren dozer ve silindir operatörü olarak çalışmaya başladığını, 30.03.2014 tarihinde, yerel seçimlerden sonra işten çıkartıldığını, alt işverenler değişse bile davacının kesintisiz olarak çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve sosyal yardım alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … Belediyesi vekili özetle; davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, feshin haklı nedene dayandığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … İnş. Med. Oto. Gıda Teks. Dek. Tur. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının çalıştığı süre içinde yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını, yapılan kanun değişikliklerinden sonra kıdem tazminatının tamamından asıl işveren kamu kurum ve kuruluşlarının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini iddia etmekte, davalı işverenler ise işyerinde fazla mesai yapılmadığını haftalık 45 saati aşan bir çalışma bulunmadığını savunmaktadır. Öncelikle davalı işyerinde haftanın 5 günü 1 saat ara dinlenme ile 45 saat çalışıldığı uyuşmazlık dışıdır. Mahkemecede kabul edilen fazla mesai iddiasının esasını, normalde akşam 17:00 da biten mesainin kış ayları olan Aralık, Ocak ve Şubat aylarında saat 20:00’ye kadar uzadığı iddiası teşkil etmektedir.
Dairemizde incelemesi aynı gün yapılan aynı davalılara ait çok sayıda emsal dosyadan da anlaşıldığı üzere, davalı işyerinde mesai sabah 07:00 akşam 17:00 saatleri arasında olup, bazı aylar çalışmanın akşam 17:00 den sonrada devam ettiği şeklindeki iddia usulünce kanıtlanmış değildir. Açıklanan nedenlerle ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.