Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/9236 E. 2019/6226 K. 15.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9236
KARAR NO : 2019/6226
KARAR TARİHİ : 15.05.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2, b, 51/1, 3, 7, 8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümde katılanın meydana gelen kaza sebebiyle oluşan zararı sanık tarafından giderilmediği gerekçesi ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olduğu görüldüğünden, TCK’nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması nedeniyle, aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinden, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına yönelik takdirde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın herhangi bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nın 89/1 maddesinden temel cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlendiği, eylem nedeniyle mağdurun vücudunda kemik kırığı olması nedeniyle TCK’nın 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında artırılarak 4 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2.bendinde ‘’2 ay 15 gün’’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine; “4 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.