Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2019/22704 E. 2019/8739 K. 21.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/22704
KARAR NO : 2019/8739
KARAR TARİHİ : 21.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanık …’in eyleminin 6831 sayılı Kanun’un 93. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden 6831 sayılı Kanunun 93/1 – son maddesi gereğince hüküm kurulması,
2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nin 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi olarak eksik gösterilmesi,
3-Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kabule göre de,
28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak, CMK’nin 231. maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmediği için, 23.01.2014 tarihli eylem bakımından suçun tarihinin kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce olması nedeniyle, kurulacak yeni hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif engel teşkil etmeyeceği, bu nedenle CMK’nin 231. maddesine uygun şekilde objektif ve sübjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, sanık hakkında yasal koşullar oluşmadığından CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.