YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2126
KARAR NO : 2019/6691
KARAR TARİHİ : 02.07.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
…Belediyesinde fen işleri müdürü olarak görev yapan sanığın, imar ve yapı denetim mevzuatına aykırı projeleri gerekli incelemeleri yapmadan onaylayarak, onaylanan projelere göre yapı ruhsatı verilmesine ve bu suretle yapı sahiplerine haksız menfaat sağlanmasına sebebiyet verme eyleminin TCK’nın 257/1. maddesinde düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında, duruşmadaki iyi hali gerekçe gösterilerek takdiri indirim uygulandığı, daha önce sabıkası bulunmamasına ve tekrar suç işlemeyeceği yönünde oluşan kanaate göre hükmedilen hapis cezası ertelendiği halde, bu uygulama ve dosya kapsamı ile çelişki oluşturacak şekilde yasal ve yeterli olmayan ”kişilik özellikleri göz önüne alındığında” şeklindeki gerekçeyle CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası ertelenmesine rağmen, TCK’nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmolunması suretiyle TCK’nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,
Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında iddianamede TCK’nın 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 257/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.