Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2018/5327 E. 2019/5217 K. 17.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5327
KARAR NO : 2019/5217
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi … Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : … İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından primleri 1992-1994 yılları arasında tahsil edilmiş olan 02/01/1987-31/12/1991 devresi sigortalılık hizmetlerine ilişkin tescilinin yeniden sağlanması yada bu sürelerin isteğe bağlı prim ödenerek geçirilmiş sigortalılık hali olarak değerlendirilmesinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
1-Yerel mahkemece 04/07/2018 tarihli ek karar ile verilen temyiz isteminin süreden reddine dair hükmün temyizen incelenmesinin davalı kurum vekili tarafından süresinde istenmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davalı kurum vekiline 25/06/2018 tarihinde tebliğ edilen … Bölge Adliye Mahkemesi’ nin 2017/2183 E. 2018/605 K. sayılı kararı 15/03/2018 tarihinde verilmiştir. Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7036 s. Yasa’ nın 7/3. maddesi göndermesi ile 7035 s. Yasa ile değişik 6100 s. HMK’ nun 361. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz olunması gerekir. … Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz süresinin 8 gün olarak gösterilmesi, davacının yasada iki hafta olarak belirlenen temyiz süresini kısaltmaz.
Ek kararda, davalı tarafın temyiz süresinin iki hafta olduğundan bahsedilmiş ise de, kararın davalıya tebliğ tarihi 25/06/2018, davalının temyiz tarihi ise 02/07/2018 olduğu halde süre aşımı nedeniyle davalı Kurum vekilinin temyiz talebi reddolunmuştur.
Kanunla belirlenen sürelerin mahkemenin kararında daha kısa bir süre yazması ile kısalmayacağı tartışmasızdır.
Bu durumda, davalı kurum vekilinin 25/06/2018 tarihinde tebliğ aldığı karara karşı 02/07/2018 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmelidir.
Hal böyle olunca mahalli Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin EK KARARIN KALDIRILMASINA ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366. maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiş ve temyiz talebi incelenmiştir.
2- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.