Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2018/7865 E. 2019/8910 K. 11.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7865
KARAR NO : 2019/8910
KARAR TARİHİ : 11.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Sanık … ’ın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, tanık … kolluk kuvvetleri tarafından suça konu plakaların takılı olduğu araç ile birlikte yakalandığında, aracın içerisindeki diğer kişilerden birinin de sanık … olduğunu beyan etmesi, sanık …’in ise suça konu plakaların takılı olduğu araç ile bir süre gezdikten sonra araçtan inerek evine gittiği, aracın yakalandığı Sapanca İlçesi’ne hiç gitmediğini beyan etmesi, mevcut deliller itibarıyla tanık …’un atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında, sanığın kabulü, parmak izi, kamera görüntüsü vb. sanığın mahkumiyetini gerektirir delillerin dosyada bulunmaması karşısında; sanığın hakkında yetersiz gerekçe ve eksik delille hırsızlık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2)UYAP’tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 06.35’te doğduğu, 5237 sayılı TCK’nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.35’ten önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, müştekinin 18/10/2012 tarihli duruşma sırasındaki beyanına göre eylemin saat 03.00 sıralarında gerçekleştirildiği, buna göre suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
3)T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.