Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2019/350 E. 2019/10989 K. 25.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/350
KARAR NO : 2019/10989
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Diğer sanıklar …. ve …. hakkında katılan …’e yönelik atılı suçlardan bozma öncesi beraat kararı verildiği ve verilen beraat kararlarının Dairemizce onandığı buna göre sanık …’nin katılan …’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair her hangi bir delil bulunmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak hüküm fıkrasından TCK 119/1-c maddesine ilişkin paragrafın çıkartılması ve TCK’nın 62. maddesi ile ilgili hüküm fıkrasından “ 2 yıl 6 ay” ibaresinin çıkarılarak yerine “ 1 yıl 3 ay” ibaresinin, eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.