Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/10330 E. 2019/12804 K. 08.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10330
KARAR NO : 2019/12804
KARAR TARİHİ : 08.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen mağdurlar …, … ve …’a yönelik ayrı ayrı yaralama; mağdur …’a yönelik tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususun bozma sebebi yapılamayacağı ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Anlaşıldığından sanık …’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik tehdit suçundan kurulan ayrı ayrı mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a)Sanığın aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içinde mağdurlar … ve …’a yönelik tehdit eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez TCK’nın 106/1-1 cümle maddesinden ceza verilip, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
b)Deneme süresinde tekrar suç işleyen sanığın erteli ceza dosyası üzerinden karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, önceki cezanın tamamen veya kısmen infazına karar verme yetkisi önceki hükmü veren mahkemeye ait olup hükümde, mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın erteli cezasının aynen çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.