YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7112
KARAR NO : 2019/10407
KARAR TARİHİ : 12.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın Samsun Asliye Ceza Mahkemesince alınan 15/12/2014 tarihli savunmasında, olay günü … Tesislerinde çalıştığını, tesiste müdür olarak görev yapın… ve şef olarak görev yapan …’ın o gün iş yerinde bulunduğuna dair tanıklık yapacaklarının söylediğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmasında adı geçen şirketin nerede bulunduğu, suçun işlendiği 23.00-08.00 saatleri arasında sanığın işte bulunup bulunmadığı, bulunmuyor ise suç yerine gitme imkanının bulunup bulunmadığı hakkında araştırma yapılıp, bu kişiler tanık sıfatıyla dinlenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanından eylemin 28/10/20113 günü saat 23.00 ile 29/10/2013 günü saat 08.00 arasında tespit edilemeyen bir zaman diliminde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.