Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2017/585 E. 2019/3927 K. 24.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/585
KARAR NO : 2019/3927
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Yakınan … zorunlu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yakınanın 23.10.2009 tarihli oturumda alınan beyanında sanık … hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yakınan …’nin sanık … hakkında açılan kamu davasında katılan sıfatı elde etmediği, bu bağlamda temyiz yetkisinin de olmadığı anlaşılmakla; yakınan … vekilinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık … savunmanının temyiz itirazlarına gelince;

Olay tarihinde sokakta yürümekte olan mağdur …’nin yanına gelen sanık … ’nın parasının olup olmadığını sorduğu mağdurun 5 TL’sinin olduğunu ancak vermek istemediğini söylemesi üzerine mağdurun elindeki parayı çekip alan, daha sonra gördüğü cep telefonunu da mağdurdan alarak uzaklaşmakta iken mağdurun telefonunu geri istemesi üzerine dövmekle tehdit ederek olay yerinden uzaklaşan sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesi ile indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken TCK’nin 61. maddesine aykırı olarak aynı yasanın 168/2. maddesinin 31/2. maddesinden önce uygulanması sonuç cezaya etkili olmadığından; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanığın, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “Ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.