YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1208
KARAR NO : 2019/5904
KARAR TARİHİ : 14.05.2019

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Erkeğin Türk Medeni Kanunu’nun 166/4 hukuki sebebine dayalı olarak açtığı boşanma davasında ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların boşanmasına, kadın lehine hükmedilen 250,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesinden itibaren 350,00 TLyoksulluk nafakası olarak devamına, kadın lehine 15.000,00 TL manevi tazminata, 15.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Anılan karara karşı davalı kadın tarafından lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile nafakaların miktarları yönlerinden istinaf talebinde bulunmuş olup, davacı erkek istinaf talebinde bulunmamıştır. O halde, davacı erkek ilk derece mahkemesince kendisine yüklenen kusurlu davranışları kabul etmiş sayılacağından hükmün kusur belirlemesine ilişkin bölümü kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a)Dosyadaki yazılara, karann dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.14.05.2019 (Salı)