Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2019/5075 E. 2019/15622 K. 09.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5075
KARAR NO : 2019/15622
KARAR TARİHİ : 09.09.2019

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yurt dışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemişti
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını bu sebeple dava konusu alacaklardan sorumlu olmadıklarını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda Dairemizin 2016/23247 esas 2016/22921 karar sayılı bozma ilamı ile, mahkemece hükme esas alınan raporda değerlendirilen, miktar içeren ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden sonra düzenlen ibranamede yazılı miktarların davacıya banka aracılığı ile ödendiği hususu açıklığa kavuşturulmaksızın hesaplanan alacaklardan mahsubu isabetli olmadığı belirtilmiştir.
Mahkemece, banka kayıtları dosyaya kazandırılmıştır. Bu halde davacının imzasını inkar etmediği ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu zamanında düzenlenen ibranamede yazılı miktarların banka aracılığı ile davacıya ödendiği, bu sebeple davacıya ödendiği belirli olan miktarların hesaplanan alacaklardan mahsubu gerekirken, yazılı gerekçe ile mahsup yapılmaksızın karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.