YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18774
KARAR NO : 2019/33029
KARAR TARİHİ : 17.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Sanıklar … ve … hakkında beraat, sanık … Sarı hakkında hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan … İdaresi vekilinin beraat eden sanıklar … ve … ile nakil aracının iadesine yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık … müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;
1. Sanıktan ele geçen kaçak eşya değeri dikkate alındığında; 5237 sayılı TCK’nun 61. ve 3/5. maddeleri uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza ile belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kastı ve işlenen suçun ağırlığıyla orantılı olarak, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde orantısız biçimde gün adli para cezasının belirlenmesinde alt sınırından uzaklaşılarak sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi;
2. Sanık hakkında kısa süreli hapis cezası ve doğrudan hükmedilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken, sanığın dosya içerisine yansıyan sosyo-ekonomik durumu nazara alındığında orantısız şekilde alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle günlüğü 40.00 TL üzerinden adli para cezasına çevrilmesi;
3. 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler göz önüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi