YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9963
KARAR NO : 2019/11499
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Tarafların aralarında önceye dayalı husumetin olduğunu kabul etmeleri, sanık …’in diğer sanıkların iş yerinin önüne gelip hareket yaparak gittikleri yönündeki iddiaları ve diğer sanıkların da sanık …’in facebook üzerinden kendilerini tehdit ettiğine yönelik iddiaları ve taraflar arasında olay öncesinde çıkan kavgada karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları iddiası ile haklarında iddaname düzenlenmiş olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,
2-Sanıklar …, …, … ve… hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit eyleminden kurulan hükümde ise; TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 43/1. maddesinin uygulanması sırasında cezada 1/4 oranında artırım yapılırken 3 yıl 1 ay 15 hapis cezası yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik ceza tayini,
3-Kabule göre; sanık …’a yükletin tehdit suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, …, …. ve …’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken sanıklar …, …, … ve…’in 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereği ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.