Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/24 E. 2013/2257 K. 25.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/24
KARAR NO : 2013/2257
KARAR TARİHİ : 25.02.2013

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dairemize ait gün, sayılı ilamda icra takibine konu borç ile ilgili açılan menfi tespit davasına ilişkin kararın kesinleşmesi halinde davanın konusuz kalacağının dikkate alınarak sonucunun beklenmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiş; Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda: “dava konusu haczin yapıldığı icra takip dosyasına konu borcun bulunmadığına dair verilen menfi tespit kararının kesinleştiği, istihkak davasının konusunun kalmadığı, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı alacaklıya yükletilmesi gerektiği“ gerekçesi ile davanın konusu bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek yargılama giderleri ve 400,00.-TL maktu vekâlet ücretinin davalı alacaklıya yükletilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre; davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
İstihkak davalarında davanın konusuz kalması halinde maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir.
Davacı 1.417,50.-TL peşin harç yatırdığına göre maktu karar ve ilam harcının peşin harçtan mahsup edilerek bakiye harç iade edilmelidir.
Diğer yandan üçüncü kişi iki ayrı hacze yönelik iki ayrı istihkak davası açmış, yargılaması birleştirilerek sonuçlandırılmıştır. Her bir hacze konu eşyalar birbirinden farklıdır. 19.11.2007 tarihli hacze konu eşyaların değeri 105.000,00.-TL olup 21.04.2008 hacze konu eşyanın değeri ise 30.000,0.-TL’sıdır. İki hacizde de mahcuzların değeri alacak miktarından daha azdır. Dolayısıyla vekâlet ücretinin hacizli malların değeri üzerinden hesaplanmalıdır.
Somut olayda, belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ : Davacı üçüncü kişi vekilinin, yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki “Peşin alınan 21,15.-TL harcın mahsubu ile bakiyenin talep halinde davacıya iadesine“ ibaresinin çıkartılarak yerine “Alınması gereken 21,15.-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1.417,50.-TL harçtan indirilerek bakiye harcın talep halinde davacıya iadesine“ ibaresinin yazılmasına; 4.bendindeki “…10.030,00.-TL…” ibaresinin çıkartılarak yerine; “…13.580,00.-TL…” ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 25.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.