YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10954
KARAR NO : 2019/12823
KARAR TARİHİ : 10.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait petrol istasyonunda 22.11.2006 ile 17.01.2011 tarihleri arasında meydancı olarak aralıksız çalıştığını, son aldığı ücretin brüt 843,30 TL olduğunu, 17.01.2011 tarihinde işyerine sakalını kesmeden gelmesi sebebiyle işine son verildiğini, davacının işyerini terk etmek zorunda kaldığını ve 18.01.2011 tarihinde bu konuyu Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayete taşıdığını, iş müfettişleri tarafından rapor düzenlendiğini, davalı iş yerinde kılık kıyafet yönetmeliğine ilişkin yazılı kural olmadığını, bu hususun mevzuata göre haklı fesih hallerinden biri olmadığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin sona ermesine sebep olan olayın yalnızca işe sakallı olarak gelmesi olmadığını, davacının amirinin bu konudaki uyarısına karşı gelmesi ve ertesi gün yine sakalını kesmemiş halde mesaiye gelmesi, akabinde de izinsiz ve haber vermeksizin iş yerini terk ederek devamsızlık yapmış olması nedeniyle akdin feshedildiğini, davacının yıllık izin haklarını çalıştığı süre boyunca hep istediği şekilde bölerek ve istediği sayıda parçalar halinde kullanabildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Talep döneminde yürürlükte olan İş Kanunu’nun 56/3. maddesine göre izinlerin 10 günden aşağı olmamak üzere bölümler halinde kullandırılabileceği öngörülmüş ise de, bu konuda Dairemizin yerleşik uygulaması yıllık iznin işçinin talebiyle 10 günden az da kullandırılsa geçerli olduğu yönündedir.
Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığına ilişkin belgeler dikkate alınarak, bilirkişinin bu yöndeki değerlendirmesine göre karar vermektir.
Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.