YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8573
KARAR NO : 2019/11587
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
1)Yaşı küçük olan yaralamaya teşebbüs suçlarının mağdurları … ve …’nin velisi olan annesi …’nin, 20/02/2013 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve yöntemince kamu davasına katılmaması karşısında, mağdurlar vekilinin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı,
2)Sanığa yükletilen hakaret, 03.09.2012 tarihli sair tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar vekili ve sanık müdafiinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında katılan … ‘ya yönelik 04/09/2012 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan sair tehdit ve hakaret eylemleri ile katılan …’ya yönelik ikinci kez işlediği iddia olunan tehdit eyleminden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar … ve ….vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C-Sanık hakkında katılan … yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
1)Sanığın aşamalarda suçunu kabul etmemesi ve sanığın savunmasını doğrulayan tanık …’nın yeminli beyanı karşısında, atılı eylemin sübutuna ilişkin kuşkuyu ortadan kaldıracak tanık beyanları ile kanıtların neler olduğu ve bunlara hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, katılan …’nın iddiaları ile yetinilmek suretiyle yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2)Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile katılan … vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.