YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2987
KARAR NO : 2019/11467
KARAR TARİHİ : 23.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmayarak hükmolunan hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanığın eylemini doğrudan kastla gerçekleştirmesi karşında 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümleri uyarınca indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen “1 yıl” hapis cezası üzerinden, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesi gereğince 1/12 oranında artırım yapılırken “1 yıl 1 ay” hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak “1 yıl 2 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 21/2. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim yapıldığında cezanın “6 ay 15 gün” hapis cezası yerine “7 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında cezanın “4 ay 26 gün” hapis cezası yerine “5 ay 7 gün” hapis cezası olarak belirlenmesi, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında cezanın “4 ay 1 gün” hapis cezası yerine “4 ay 10 gün” hapis cezası olarak belirlenmesi, yine bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 50. maddesi gereğince sonuç ceza belirlenirken 121 gün adli para cezasına çevrilmesi yerine 130 gün gün adli para cezasına çevrilerek, TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL ‘den 2.420 TL adli para cezası ile cezalandırılmaları yerine 2.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3) Gerekçeli kararın yedinci hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nin 50. maddesinin uygulanamamasına karar verildiği halde, sekizinci hüküm fıkrasında TCK’nin 50. maddesi uygulanarak hükmün karıştırılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.