YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10234
KARAR NO : 2019/11700
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanığın aşamalarda üzerine atılı silahla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, katılanın savcılık ve yargılama beyanlarında tanık …’ın evinde bulundukları sırada sanığın kapıya geldiğini ve eşi olan tanık …’ın silah mekanizma sesini duyduğunu ve tanık …’ın da sanığın silahı olduğunu söylediğini beyan etmesi, bu beyanlarının eşi tanık … tarafından da doğrulanması, tanık …’ın yargılama aşmasında silah görmediğini mekanizma sesini de bizzat duymadığını beyan etmesi, tanık …’nın ise tanıklıktan çekinmesi, yargılama aşamasında dinlenen diğer tanıklarında bizzat silahı görmediklerini ve mekanizma sesi duymadıklarını beyan etmeleri, sanık ile birlikte bulunduğu söylenen tanık …’in de sanığın elinde silah olmadığını beyan etmesi, kolluk tarafından sanıktan silah ele geçirilememesi ve daha sonra sanığın ikametinde yapılan aramada silah bulunamaması karşısında, sanığın eyleminin zincirleme biçimde TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2)Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamında olduğunun kabulü halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7.
maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3) Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık … müdafii ve katılan …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.