YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19127
KARAR NO : 2019/33222
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın eylemi 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek,
Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
İncelemeye konu iş bu dosyaya ilişkin suç tarihinin suç tarihinin 15.03.2010, iddianame düzenlenme tarihinin 05.03.2011 olduğu,
Dairemizce 02.03.2015 tarihinde incelenerek düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen 2014/4873 Esas – 2015/11186 Karar sayılı dosyada(İstanbul Anadolu 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/820 Esas – 2011/440 Karar sayılı dosyasına ilişkin) suç tarihinin 15.05.2010, iddianame düzenlenme tarihinin 13.12.2010 olduğu anlaşılmakla ;
Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.