YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5508
KARAR NO : 2019/13219
KARAR TARİHİ : 19.06.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK’nin 86/1 ve 87/3 maddeleri uygulanmak suretiyle hükmedilen 1 yıl 6 ay sonuç hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca ilk hükümden farklı olarak arttırım oranı değiştirilerek tatbik edilmesi sonucunda 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle, CMK’nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre ise;
2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden, TCK’nin 87/3. maddesi gereğince (1/12) oranında arttırım yapıldığında sonuç cezanın “1 yıl 1 ay” yerine “1 yıl 2 ay” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3) Müştekinin alınan doktor raporu ile uyumlu anlatımlarında sanığın kafasına sallama tabir edilen cisimle vurduğunu belirtmesi, sanığın yerde bulduğum demir parçası ile vurdum şekildeki samimi ikrarı ve tanık Remzi Çimendağ’ın beyanı ile de doğrulandığı üzere, sanığın yargılama konusu suçu, 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f hükmü kapsamında silahtan sayılan bir aletle işlediği anlaşılmakla, mahalli mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, aynı Kanun’un 86/3-e hükmü gereğince (½) oranında arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,
4) Karşılıklı tartışma ve kavga ortamında sanığın eylemini gerçekleştirdiği olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılması, bu mümkün olmadığı takdirde şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine haksız tahrik durumunun tartışılmasında mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK’nin 29. maddesi ile 62. maddesinin şartları oluşmadığından uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle uygulanmaması,
5) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.