Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2018/9583 E. 2019/10281 K. 24.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/9583
KARAR NO : 2019/10281
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Nizip Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2018 gün ve 2017/155 Esas, 2018/23 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ve müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdure beyanı, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, suç tarihinde on bir yaşı içerisindeki mağdureyi güvenlikçilerle tanıştırmak bahanesiyle mezarlığa götürmesinin ardından tedirgin olup kaçmaya çalışması üzerine saçından tutup yere düşürdükten sonra pijamasındaki ipi çözmeye çalıştığı ve ipin sıkıca bağlanması sebebiyle birkaç kez vurduğu mağdurenin sesini duyan tanık …’in olay yerine geldiğini fark edince olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşıldığından, mevcut eylem hakkında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 103/4. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı CMK’nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.05.2018 gün ve 2018/905 Esas, 2018/790 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.