Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/19219 E. 2019/1515 K. 22.01.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19219
KARAR NO : 2019/1515
KARAR TARİHİ : 22.01.2019

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı davalı işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalıştığını,aylık ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin (şua izni), fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının herhangi bir alacağının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.
Somut olayda, davalı işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalışan davacı tarafından dava dilekçesinde 3591 sayılı Radyoloji, … ve Elektrikle Tedavi ve Diğer … Müesseseleri Hakkında Kanun’a göre röntgen uzmanlarına yıllık izin haricinde yılda en az 4 hafta kesintisiz izin kullandırılması gerektiği halde işveren tarafından davacıya şua izninin kullandırılmadığı belirtilerek şua izni ücretlerinin ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir. Ancak, davacının şua izninin haricinde ayrıca yıllık izin ücret alacağı talebi bulunmamasına karşın, bilirkişi raporunda hatalı olarak şua izni ile birlikte yıllık izin ücretlerinin de hesaplanması ve hükümde de şua izni alacağına ilave olarak yıllık izin ücret alacağına da hükmedilmiş olması anılan Yasa maddesi uyarınca taleple bağlılık kuralına ve usul hükümlerine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.