YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5917
KARAR NO : 2019/8
KARAR TARİHİ : 07.01.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK’nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, defter ve belgeleri taşınma sırasında kaybolması nedeniyle ibraz edemediğini belirtmesi karşısında, 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığının dosya kapsamında mevcut olmadığı ve sanığın savunmasının Yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı, sanık müdafiinin 16.03.2012 havale tarihli dilekçesi ekinde… Vergi Dairesi Başkanlığı‘nın 19.01.2010 tarih ve B.07.1.GİB.4.34.80.04/2150 sayılı isteme yazısı ile sanıktan talep edilen defter-i kebir ve yevmiye defteri çıktıları ile fatura suretlerini ibraz etmiş olmasının suçun oluşumuna etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, tüm unsurlarıyla oluşan defter ve belge ibraz etmeme suçundan sanığın mahkumiyeti yerine, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
“24.02.2010“olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2010“ olarak eksik yazılması,
Bozmayı geretirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

A.T