YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/34234
KARAR NO : 2012/41683
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti ile birikmiş ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı tarafından, 2008 yılı Ocak ayından itibaren ücretlerinin düzenli ve eksiksiz ödenmediği, son olarak beş aydan fazla bir döneme ilişkin ücretlerinin ödenmemesini müteakip biriken ücret alacağını talep etmesi üzerine iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği ileri sürülerek hakettiği kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.
B) Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili tarafından, davacının ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle 06.09.2008 tarihinde eylemli olarak iş akdini feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmış ise de ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, ücret alacağı dışında herhangi bir alacağının bulunmadığı, bir kısım taleplerinin de zamanaşımına uğradığı belirtilerek, davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Davalı vekili tarafından, karar temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda, davacı tarafından fazla çalışma iddiasının ispatına yönelik olarak iki tanık dinletilmiş ve bu tanıklardan biri işyerinden 2001 yılında, diğer tanık ise 2003 yılında ayrıldığını beyan etmiş, Mahkeme de tanık beyanlarına binaen 2003 yılından sonraki dönem için hesaplama yapılan 28.04.2010 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas alarak fazla çalışmaya ilişkin ücret alacağını hüküm altına almıştır.
Çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup, bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, şayet yapılacak ise hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b. gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.
Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde, ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispatını gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir.
Hal böyle iken, işbu davada fazla çalışmaya yönelik tanık anlatımları, 2003 yılından sonraki dönem için hükme esas alınamaz. Bu sebeple, Mahkemece 2003 yılından sonraki döneme ilişkin fazla çalışma taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.