YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8618
KARAR NO : 2019/59
KARAR TARİHİ : 07.01.2019

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde ;
Adli emanetin 2012/2295 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin ve Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı’nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesi konusunda, mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
B-Sanıklar … ve … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
1-)Sanıkların savunmalarının aksine, olayda ele geçen ve diğer sanık …’a ait olan uyuşturucu maddeler ile ilgilerinin bulunduğuna,uyuşturucuyu temin ettiklerine ya da …’ın suçuna iştirak ettiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından; beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
2-)Sanıklardan elde edilen, adli emanetin 2012/1282 sırasında kayıtlı paranın suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden paranın sanıklara iadesi yerine zoralımına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.