Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/48323 E. 2013/32787 K. 11.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/48323
KARAR NO : 2013/32787
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işverene ait işyerinde 12/06/2002 – 31/12/2004 ve 12.10.2005 – 22.08.2008 döneminde çalıştığını, ilk dönem çalışmasını yıllık izinlerinin kullandırılmaması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve söz verilen ücret zammının yapılmaması üzerine sonlandırıldığını, ikinci dönem çalışmasının da yine söz verilen ücret zamları ve sosyal imkanlarının sağlanmaması üzerine sonlandırdığını, haftanın 6 günü ortalama 11 – 12 saat çalıştırıldığını, ara dinlenmesi verilmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işyerinde sadece mal indirme ve yükleme işinde çalıştığını, işinin özel bilgi ve yetenek gerektirmediğini, 2004 yılında hiçbir neden yokken haber dahi vermeden işi bırakıp gittiğini, daha sonra tekrar işyerinde çalışmak istediğini beyan etmesi üzerine işe başladığını, davacının yıllık izinlerini düzenli olarak kullandığını, fazla mesai yapmadığını, 08.00-16.00/17.00 saatleri arasında çalıştığını, günde 1,5 saat ara dinlenmesi verdiğini, fazla mesai yapmadığını, davacıya ücret artırımı yönünde hiçbir dönemde vaat verilmediğini, ücretlerinin zamanında ödendiğini, davacının 22.08.2008 tarihinde işyerini bırakıp gittiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının ücretine zam yapılmadığı için işten kendi rızası ile ayrıldığı, ücretine zam yapılmamasının haklı fesih sebebi olmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerinin ise yerinde olduğu gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının her iki dönem çalışmasının, mahkemenin de kabul ettiği gibi fazla mesai ücretlerinin ödenmemesine bağlı olarak davacı tarafından sona erdirildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla, kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi doğru olmamamıştır.
3- Dosyada imzalı ücret izin formunun aslı getirtilip, imzanın davacıya aidiyeti sorularak davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde, bu dönemde izin kullandığı kabul edilerek izin alacağının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.
4- Davacı taraf yargılamada kendisini bir vekille temsil ettirdiği ve davacı lehine de hüküm kurulduğu halde davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.