YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4666
KARAR NO : 2019/9831
KARAR TARİHİ : 25.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 15/05/1998 -31/12/2012 tarihleri arasında depo şefi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız bir şekilde sona erdirildiğini, ödenmeyen asgari geçim indirimi ve fazla mesai alacakları bulunduğunu iddia ederek; asgari geçirim indirimi ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; taraflar arasındaki iş ilişkisinin 31/12/2012 tarihinde sona erdirildiğini, davacının fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; ıslah dilekçesinin davalıya 30/12/2014 tarihinde tebliği üzerine, uyap kayıt ve hakim havale tarihi 14/01/2015 tarihli olan ıslaha karşı itiraz dilekçesi ile davalı ıslaha karşı zamanaşımı def’ini ileri sürmüş isede; ıslaha karşı zamanaşımı def’i 15. gün yapıldığından süresinde yapılmayan ıslaha karşı zamanaşımı def’i artık değerlendirilemeyecektir.
Dosyada mübrez kök raporda hesaplanan fazla mesai ücretinin yine aynı oranda (1/3) karineye dayalı makul indirim ile hüküm altına alınması gerekirken, süresinde yapılmayan ıslaha karşı zamanaşımı def’ine değer verilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.