YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9421
KARAR NO : 2019/9564
KARAR TARİHİ : 24.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davalı işverence müvekkilinin iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, fazla mesai yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, 18 gün yıllık izin ücreti alacağının da bulunduğunu ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işyerinde asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını ve genel tatillerde de çalışmadığını ayrıca izinlerini de kullandığını, işyerinden haksız olarak ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve bu hususta usule aykırılık bulunmadığı, davanın HMK.nın 124. maddesi uygulanarak doğru hasma yöneltilmesine ilişkin 28.01.2014 tarihli dilekçede “kısmi alacak davasından” söz edilmesinin, dava türünün ıslah ile dahi değiştirilemeyeceği kuralı uyarınca sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Hükme esas bilirkişi raporunda, davacının saat 08.00’de çalışmaya başladığı kabulü ile fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Ne var ki çalışma olgusunu ispat yükü işçiye ait olup, davacının tanıkları dahil tüm tanıklarca mesainin saat 09.00’da başladığı beyan edilmiştir.
Bu nedenle hesaplamanın, davacının mesaiye saat 09.00’da başladığının kabulü ile yapılması gerekmektedir.
Ayrıca, bozma öncesi verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmediği de dikkate alınarak, bozma sonrası yapılacak hesaplamalarda günlük ara dinlenme süresi yine 1,5 saat olarak düşülmelidir.
Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.