YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5410
KARAR NO : 2019/2071
KARAR TARİHİ : 13.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın katılanın yetkilisi olduğu “Ceylan Turizm” isimli seyahat acentasında katip olarak çalıştığı, 01.10.2003 ile 19.12.2006 tarihleri arasında şirket adına yolculara kesilen “Dönüş Kuponu” ücret bedellerini müşterilerden tahsil ettiği halde, bu ücretleri şirkete ödemeyerek yaklaşık 292,00 TL parayı uhdesinde tutmak suretiyle zincirleme olarak güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmaları, katılan beyanı, dosyadaki belgeler, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın katılanın zararını giderme isteği olduğu ve katılanın anlaşma yoluna gitmediği için zararı gideremediği anlaşıldığından, sanığın TCK 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanma talebi olduğu kabul edilerek, mahkemece tevdi mahalli belirlenerek sanığın katılanın zararını giderme imkanı tanınması ve sonucuna göre etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
2- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.