YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5151
KARAR NO : 2019/1806
KARAR TARİHİ : 27.03.2019
MAHKEMESİ : …… Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
Davacı …’a vesayeten …… vekili Avukat … tarafından, davalılar Yargıtay Birinci Başkanlığı ve diğerleri aleyhine 30/12/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dahili davalı …… yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar Yargıtay Birinci Başkanlığı ve … yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2017 günlü kararın davacı vekili, davalı Yargıtay Birinci Başkanlığı vekili ve davalı …’in başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davacı vekili, davalı Yargıtay Birinci Başkanlığı vekili ve davalı …’in istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 16/03/2018 günlü kararın ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen …… 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/09/2018 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Yargıtay Birinci Başkanlığı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dosya kapsamından; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, …… Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi tarafından tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair kesin olarak karar verildiği, verilen kararın davacı vekili ve davalılardan Yargıtay 1. Başkanlığı vekili tarafından temyiz edildiği, ilk derece mahkemesince, bölge adliye mahkemesi tarafından kararın kesin olarak verildiği, kesin kararlara karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından süresinde ek kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK’nın 346. maddesinin 1. fıkrası “istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder” şeklinde düzenlenmiştir. Yine
HMK’nın 366. maddesinde de istinaf yolu ile ilgili olan HMK’nın 346. maddesinin temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı düzenlenmiştir.
Yukarıda anılan kanun maddeleri gereğince temyiz dilekçesinin reddi kararını verme yetkisi …… Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesine ait olduğundan ayrıca davacının reddedilen maddi ve manevi tazminat istemlerinin toplamı temyiz sınırını aştığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair 05/09/2018 tarihli ek karar kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine geçildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 27/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.