YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4106
KARAR NO : 2019/1114
KARAR TARİHİ : 20.03.2019
…..
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı yüklenici ile davacı müvekkili arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca davacı yüklenicinin davalıya düşen bağımsız bölümleri zamanında teslim etmediğini ve bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı işler bulunduğunu öne sürerek eksik ve ayıplı işler bedeli ile kira kaybı tazminatı ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili daireleri zamanında eksiksiz olarak teslim ettiğini öne sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenici tarafından kanıtlanması gereken teslim olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle kira kaybı tazminatı ile keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan eksik imalat bedeli dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının dava tarihindeki talebi, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 TL’lik alacağının tahsili talebi idi, yargılama devam ederken talebini ıslah ile artırdığı gözlemlenmektedir. Bu durumda ilk talebi olan 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekmektedir. Mahkemece ıslah ile artırılan tüm alacağın “Dava tarihinden itibaren” faiz yürütülerek karar vermesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektiren bir durum değildir. Hükümden 32.165,18 TL’ye “Dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte” olan kısmı çıkarılarak, 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren, bakiyesi olan 12.165,18 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizine hükmedilmesi şeklinde hüküm kurulması gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklandığı üzere, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünde yer alan ‘32.165,18 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte’ bölümünün çıkartılarak yerine “20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren, kalan 12.165,18 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte” kelime grubunun eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alının harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.