Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2018/404 E. 2019/2774 K. 09.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/404
KARAR NO : 2019/2774
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/12/2016 tarih ve 2015/170 E. – 2016/412 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair … Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/940-2017/975 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “RÖNESANS PİAZZA …” ibaresinin 35, 36, 37, 39, 41, 43. sınıflarda marka olarak tescili için 2013/16746 başvuru numarası ile davalı kuruma yaptığı başvuruya diğer davalı şirketin 2006/51784 numaralı 35 ve 37. sınıflarda tescilli “PİAZZA” ibareli markasına dayalı olarak itiraz ettiğini, itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara yapılan itirazın ise … tarafından kısmen kabul edilerek başvurunun 35 ve 37. sınıf emtialar yönünden kabul edilmediğini, bu kararın yerinde olmadığını, zira müvekkilinin “Rönesans Piazza” markasını farklı şehirlerdeki faaliyetleri kapsamında seri marka haline getirdiğini, söz konusu ibare üzerinde gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, yine müvekkilinin dava konusu marka üzerinde “Rönesans piazza Kahramanmaraş” ve “Rönesans piazza …” ibareli markalarına dayalı olarak kazanılmış hakkının bulunduğunu, kaldı ki redde mesnet marka ile müvekkili başvurusu arasında iltibasa yol açacak bir benzerliğin de olmadığını, davalı şirketin redde mesnet markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü için dava açıldığını, bu davanın sonucunun beklenilmesinin gerektiğini ileri sürerek, TPMK …’in 2015-M-677 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, dava konusu “Rönesans Piazza …” ibareli başvuru ile itiraza mesnet marka arasında bağlantı kurulması ihtimali dâhil karıştırılma ihtimaline yol açacak derecede benzerlik olduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkili adına tescilli marka arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davacının seri marka iddialarının yerinde olmadığını, söz konusu ibare üzerindeki gerçek hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile davalı şirkete ait marka arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu ve bu benzerliğin ilgili tüketici kitlesi nezdinde karıştırılma ihtimaline yol açabileceği, davacının, “piazza” ibaresi üzerinde kazanılmış bir hakkının mevcut bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.