YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2490
KARAR NO : 2019/6987
KARAR TARİHİ : 27.03.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili davacının 11/05/1998-31/03/2014 tarihleri arasında Fatsa Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, asıl işverenin T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı Fatsa Devlet Hastanesi, en son alt işverenin ise Barla Peyzaj Şirketi olduğunu, 31/03/2013 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. … vekili, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’na tevcih edilmesi gerekli davanın T.C. …’na yöneltilmiş olmasının yanlış olduğunu ve husumet itirazlarının bulunduğunu, mesai alacakları ile diğer alacakların tümünün son beş yıldan önceki kısmının zamanaşımına uğradığını, T.C. … ile davacı arasında herhangi bir hukuki ilişkinin bulunmadığını sadece idarenin birtakım hizmetlerinin ihale yolu ile sağlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Barla Peyzaj Tem. İnş. Oto Kir. Nak. Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, dava dilekçesine konu tüm alacakların zamanaşımına uğradığını, işe ilk girdiği tarihten bu yana diğer davalı T.C. …’nın bünyesinde ve onun emir ve talimatları doğrultusunda değişik alt işverenler nezdinde çalışan davacının en başından beri T.C. …’nın işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile diğer davalı arasında ise alt-üst işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kendi isteğiyle emekliye ayrıldığı ve bu suretle iş akdinin sona erdiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Barla Peyzaj Tem. İnş. Oto Kir. Nak. Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı T.C. … vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükmün 5. bendinde, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gerekçesiyle, bakiye karar-ilam harcında doğru bir şekilde sadece davalı Şirket sorumlu tutulmuş ise de, bir sonraki bentte önceki bentle çelişki oluşturulacak şekilde yargılama giderlerine harç katılarak harçtan muaf olan davalı bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;
“6-Davacının yaptığı harçlar hariç 350,00 TL bilirkişi gideri ve 123,00 TL posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 473,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı 25,20 TL başvuru harcı, 344,95 TL peşin, 252,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 622,15 TL harç masrafının ise sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. – 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.