Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2019/145 E. 2019/4430 K. 24.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/145
KARAR NO : 2019/4430
KARAR TARİHİ : 24.09.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, tehdit, tefecilik, suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak, kurulan örgüte yardım etme
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar …, … ve … savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezaların sürelerine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığından, sanıklar …, … ve … savunmanlarının bu yöndeki vaki taleplerinin;

Sanıklar hakkında …’e yönelik eylemleri nedeniyle açılmış bir dava ve kurulmuş bir hüküm bulunmadığından, temyize hak ve yetkisi olmayan …’in temyiz isteminin;
5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 317 ve 318. maddeleri uyarınca REDDİNE;

I- Sanıklar … ve … haklarında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma/yardım etme, sanık … hakkında tefecilik; sanık … hakkında tefecilik ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar … ve …’a yüklenen 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu 18. maddesindeki tefecilik suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırı ile 5237 sayılı TCK’nin aynı suça uyan 241/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu; 5237 sayılı TCK’nin 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 4422 ve 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu ve anılan suç yönünden 5237 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü;

Sanıklar … ve …’ya yüklenen örgüte üye olma/yardım etme suçlarının 5237 sayılı TCK’nin 220/2-7 66/1-e, 67/4. maddeleri; sanık …’a yüklenen suçun da TCK’nin 220/5. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/2-c-d, 66/1-e, 67/4. maddeleri kapsamında 12 yıllık kesintili zamanaşımı sürelerine tabi olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklar … ve … haklarında tefecilik suçu yönünden kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden karar tarihi olan 26.04.2018’e kadar; sanıklar …, … ve … hakkında ise, belirtilen suçlar yönünden kesintili zamanaşımı sürelerinin, suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve savunmanı ile sanıklar …, … ve … savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, … ve … haklarında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yağma eylemlerini suç örgütünün oluşturduğu korkutucu güçten yararlanarak, silahla, birden çok kişi ile birlikte, konut ve/veya işyerinde gerçekleştirdikleri kabul edilip, haklarında TCK’nin 149/1-a-c-d-f bentleri uygulanan sanıkların temel cezaları belirlenirken, anılan Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar … ve … ile savunmanları, sanıklar …, …, … ile savunmanları, sanıklar …,…, …, …, …, …, … ve … savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.