YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/29910
KARAR NO : 2019/10785
KARAR TARİHİ : 10.07.2019

Firar etmek suçundan sanık …’in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 66/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 06/05/2009 tarihli ve 2009/1072 Esas, 2009/763 Karar sayılı kararını müteakip, hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının ertelenebilmesi, iki veya daha az süreli hapis veya adli para cezalarına ilişkin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılabilmesini mümkün hale getiren Anayasa Mahkemesinin 05/07/2012 tarihli ve 2012/9 Esas, 2012/103 Karar ve 17/01/2013 tarihli ve 2012/80 Esas, 2013/16 Karar sayılı iptal kararları gereğince uyarlama yargılaması yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğine yönelik yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 1632 sayılı Kanun’un 66/1-a ve 5237 sayılı Kanun’un 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2013/2064 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/05/2019 gün ve 94660652-105-21- 5529-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve 2019/52864 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Dosya kapsamına göre; sanığın Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 31/10/2003 tarihli ve 2003/498 Esas, 2003/1023 Karar sayılı kararı ile 06/07/1999-30/01/2002 tarihinde işlenen firar suçundan mahkûmiyet kaydının bulunduğu ve bu kararın 21/03/2004 tarihinde kesinleştiği, henüz bu mahkumiyet kaydının adli sicil kaydından silinme koşulları oluşmadan iş bu yargılamaya konu suçun da 14/05/2002-20/01/2009 tarihlerinde işlendiği cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesindeki “ Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması…” şeklindeki hükme nazaran, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2013/2064 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.