YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/15252
KARAR NO : 2019/7304
KARAR TARİHİ : 10.09.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece elatmanın önlenmesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil yönünden reddine dair kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 15.05.2018 tarihli ve 2018/2222 Esas, 2018/12704 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, davacı tarafça 8.000 TL değer üzerinden harçlandırılarak açılmış, Mahkemece, 29.01.2015 tarihli nihai karar ile elatmanın önlenmesi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairece 15.05.2018 tarihli ve 2018/2222 Esas-2018/12704 Karar sayılı ilam ile kararın bozulmasına karar verilmiş, davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise, o karar tarihi esas alınmalıdır.
Somut olayda, talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 15.05.2018 tarihli Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL’ den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle, (6100 sayılı Yasa’nın Geçici 3.maddesi yollaması ile) davalılar vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 29.08.2018 tarihli dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.