Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/6186 E. 2019/16009 K. 17.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6186
KARAR NO : 2019/16009
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının Coca-Cola’nın alt işvereni olan davalı işyerine 13/02/2008 tarihinde şoför-satış temsilcisi olarak işe girdiğini ve 02/08/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, fazla mesai, hafta-genel tatil alacaklarının ödenmemesi ve çalışmasının ilk yıllarında maaşının SGK’ya tam bildirilmediğini öğrenmesi üzerine iş akdini haklı olarak feshettiğini, yaz aylarında 08:00-23:00, kış aylarında 08:00-21:00 saatleri arasında 15 günde bir bir gün izin yapacak şekilde ulusal bayram ve genel tatiller de dahil olmak üzere çalıştığını, en son net maaş+satış priminin 1.800 TL olduğunu, yemek ve servis hizmeti verildiğini iddia ederek, bir kısım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, başka bir şehire taşınacağını beyan eden davacının 02/08/2013 tarihinde işyerine gelerek işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini ve 02/08/2013 tarihli istifa dilekçesi ile aynı tarihli ibranameyi imzalayarak müvekkili şirkete verdiğini, davacının ücretinin SGK’ya tam olarak bildirilmediği ve fazla çalışma yaptığı iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı 02/08/2013 tarihli istifa dilekçesinde herhangi bir neden belirtmemiş, makul süre sonra açtığı iş bu davada ise istifasının nedenini yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmemesi olarak açıklamıştır.
Mahkemece davacının iddia ettiği ödenmemiş fazla mesai alacağının varlığı kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.
Bu durumda neden içermeyen yazılı istifanın ödenmemiş işçilik alacaklarına bağlı olduğu kabul edilerek davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.