YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/894
KARAR NO : 2019/6030
KARAR TARİHİ : 10.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 07/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı 15/06/2016 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsilini talep edilmiştir.
Dairemizin 25/04/2018 tarih ve 2016/15797 Esas 2018/4273 Karar sayılı bozma ilamı sonrası Mahkemenin 2018/217 Esas sayılı eldeki dosya ile birleşen dava dosyası ile davacı vekili; 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
İlk derece Mahkemesince Dairemizin 25/04/2018 tarihli bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kısmen kabulü ile “davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine, asıl dava dosyası yönünden 226,45 TL maddi tazminatın, birleşen dava dosyası yönünden 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,” karar verildiği anlaşılmaktadır.
1–Davalı … San.Tic. A.Ş. vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3/2.maddesi hükmü delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırı 2.590,00 TL olarak değiştirilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararını davacı ve davalı … San.Tic. A.Ş. vekili temyize getirmiştir. Bu kapsamda; hükmolunan maddi tazminat miktarı aleyhine hüküm verilen davalı … San.Tic. A.Ş. yönünden temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.
O halde İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı … San.Tic. A.Ş. vekiline ait temyiz itirazlarının KESİNLİKTEN REDDİNE,
2- Davacı ve davalı … San.Tic. A.Ş. vekillerinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, tarafların dayandığı temyiz kapsam ve nedenlerine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ile davalıya yükletilmesine, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.