YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4304
KARAR NO : 2019/6729
KARAR TARİHİ : 03.07.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zincirleme basit zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında zimmet suçundan açılan davaya konu eylemlerin hükmün gerekçe kısmında zincirleme şekilde ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu ve dava zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilmesine rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüş, sanığın zimmet suçundan cezalandırıldığı eylemi ile ilgili olarak 765 ve 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre ayrı ayrı hükümler kurularak, sonuçlarının karşılaştırılması suretiyle lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılmaması, 5237 sayılı Kanunun açıkça lehe olması ve uygulamanın da buna göre yapılması karşısında sonuca etkili bulunmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler hakkında da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden, sadece kendi altsoyu hakkında koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının yanlış değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında mahkum olduğu hapis cezasının yasal sonucu olan 53/1-b maddesinin uygulanmaması,Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK’nın 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine “Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın; 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.