YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2452
KARAR NO : 2019/12784
KARAR TARİHİ : 08.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
1)Sanık …’nun, 12/10/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 04/11/2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği,
2)Sanık …’nun katılan … ve …’ye yönelik ayrı ayrı yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nicelik ve niteliklerine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık … ile katılanlar … ve … vekilinin temyiz isteklerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Sanık … hakkında katılan …’ye yönelik tehdit suçundan verilen mahkumiyet ile katılanlar … ve …’ye yönelik ayrı ayrı hakaret suçundan verilen düşme; sanık … hakkında … ve …’e yönelik hakaret suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Her iki sanık yönünden; TCK’nın 129. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edildiği halde, CMK’nın 223/4-c maddesi gereğince ”ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken ”düşme” şeklinde karar verilerek gerekçe ve hükümde çelişkiye neden olunması,
2)Sanık … yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar … ve … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.