Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/12200 E. 2019/9542 K. 04.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12200
KARAR NO : 2019/9542
KARAR TARİHİ : 04.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi … Bakanlığı’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçi … Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanık ve şikayetçi … Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; … satışı yasağının olduğu saat 00.55 sıralarında işyerinde kapı arasından gizlice … satışı yapan sanığın, hakkında işlem yapılması için kolluk görevlileri tarafından dışarıya çağrılarak kimliğinin istenmesi üzerine, “ne oluyor, içemeyecek miyiz, terörist miyiz, esrar mı satıyoruz, gidin esrar satanları yakalayın” şeklinde söylemlerde bulunarak kimliğini ibraz etmemesi nedeniyle polis merkezine davet edildiği ancak davete uymaması üzerine kolluk görevlilerince kollarından tutularak araca bindirildiği şeklinde gelişen olayda; olay tutanağı ile tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin beyanları dikkate alındığında, sanığın kolluk görevlilerinin görevlerini yerine getirmesini engellemek amacıyla cebir, şiddet ve tehdit kullanmadığının anlaşılması karşısında, yalnızca kimliğini ibraz etmemek ve polis aracına binmemek için gösterdiği pasif direnme şeklindeki eylemlerinin TCK.nın 265/1. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.