Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/20511 E. 2017/27693 K. 04.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20511
KARAR NO : 2017/27693
KARAR TARİHİ : 04.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, günden güne çalışma koşullarının ağırlaştırıldığını, davacıyı tahrike yönelik davranışlara devam edildiğini, 23/08/2012 tarihinde müvekkiline işten fiilen el çektirildiğini, bunun üzerine davacının işverene …. Noterliğinin 24/08/2012 tarih ve… yevmiye numaralı ihtarnamesini keşide ettiğini ve haklarını talep ettiğini, işverenin davacının haklarını vermediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı, hafta tatili, harcırah alacağı, çocuk yardımı alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, iş aktini feshettiğini, davacının tüm hak ve alacaklarının bodrolarda gösterildiği gibi ödendiğini, davacını iş aktinin bizzat davacı tarafından feshedildiğinin sabit olduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş yerine 24.08.2012-25.08.2012 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin tutanak tutulduğu, davacı tarafından 24.08.2012 tarihinde davalı işverene iş akdinin feshi ve iş kanunundan doğacak alacaklarının ödenmesi için ihtarname çekildiği nazara alınarak davacının iş akdini kendisinin feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığı, kıdem tazminatı alacağı olduğu yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda, Mahkemece tanık beyanlarına itibarla, fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan ücret bordrolarının imzasız ve fazla çalışma ücreti tahakkuklu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının dosya kapsamına sunulan ücret bordrolarında aylık ortalama 17 saatlik fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği, tahakkuk ettirilenlerden daha fazla çalışma yaptığını gösterir arvento kayıtlarına göre davacının bu aylar için fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. İmzasız ücret bordrolarına ancak banka kayıtları ile örtüştüğü takdirde değer verilmelidir. Ancak dosya kapsamındaki banka kayıtları 2009 yılı sonrası için mevcut olup 2009 yılı öncesine ait bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının ödendiği ispatlanamadığı gibi sonrası için ise banka kayıtları ile bordrolar karşılaştırılmamıştır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-6245 sayılı Harcırah Kanununa göre; ödenmesi gereken yol masrafı, gündelik, aile masrafı ve yer değiştirme masrafından biri, birkaçı veya tamamı harcırah olarak nitelendirilmiştir. Harcırah geçici nitelikte ödeme şekli olup başka yerlere görevlendirme sırasında işçinin konaklama yemek vb. ihtiyaçlarının karşılanması amacı ile verilmektedir. Somut olayda, davacı işçi 26.03.2008-23.08.2012 tarihleri arası şoför olarak çalıştığını, davalı Kurumun çalışanlarına yol harcırahı olarak ödeme yaptığı halde kendisine harcırah ödenmediğini ileri sürmüş, mahkemece söz konusu alacak talebinin reddedildiği anlaşılmıştır. Benzer nitelikli Dairemiz incelemesindeki 2015/20512 esas sayılı dosyada davalı vekili tarafından harcırahlara ilişkin bir çizelge ayrıca polis memuru imzalı yol seyir listesi sunulmuştur. Dava konusu alacak talebi için söz konusu dosyalardaki belgeler incelenmeli, bordrolardaki ödemeler de karşılaştırılmak sureti ile gidilen yol ve ücret miktarı belirlendiği takdirde alacağın kabulüne karar verilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.