YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20972
KARAR NO : 2017/27795
KARAR TARİHİ : 04.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nda geçici işçi olarak çalışmakta iken 2001 yılında daimi işçi kadrosuna atandığını, ancak kadroya atanırken önceki hizmet süreleri değerlendirilmeksizin derece ve kademe tespiti yapıldığını, davacının yeni işe giren işçi statüsünde olmadığını, daha önce mevsimlik işçi statüsünde çalıştığını, bu hizmetleri dikkate alınmaksızın yeni işe alınmış işçi gibi ücretinin belirlendiğini, mevsimlik sürede geçen çalışmaların derece ve kademe ilerlemesinde dikkate alınması gerektiğinin Yargıtay kararları ile tespit edildiğini, yıpranma primlerinin de eksik ödendiğini beyan ederek müvekkilinin emekli olduğu tarihte olması gereken derece ile kademesinin ve buna karşılık gelen ücretinin tespitini, 1.000,00 TL intibak işlemi sonucu doğan fark alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının uzunca bir süre nizasız olarak çalıştıktan sonra bu dava ile fark alacağı talep etmesinin dürüstlük kuralına uygun olmayacağını, toplu iş sözleşmesi ile belirli süreli işçilerin ücretli izin, kademe ilerlemesi, derece, terfi hükümlerinden yararlanabilmesi için bir tam yıl çalışmış olmaları gerektiğinin düzenlendiğini, davacının geçici işçi olarak çalıştığı dönemde bir tam yıl çalışmadığı için derece ve kademe ilerlemesinden yararlandırılamayacağını, bu durumun eşitlik ilkesine aykırılık teşkil etmediğini, geçici işçi ile daimi işçinin farklı statülerinin bulunduğunun toplu iş sözleşmesi ile belirlendiğini, eşit olmayan statüler arasında mutlak eşitlik kurulmasının mümkün olmadığını, yine 26.10.2000 tarihli protokolün 1. maddesinde kadroya alınacak işçilerin almakta oldukları ücretler ile sürekli işçi kadrosuna atanacaklarının belirlendiğini, bundan sonra toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre artışlardan, kademe ve derece ilerlemelerinden yararlandırıldığını, taleplerinin kanuni mevzuata uygun olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemdeki kademe ve dereceye esas alınmaması anılan protokole uygun olduğundan bahisle Dairemizin emsal kararları olmakla birlikte; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli, 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca anılan karara iştirak edilmekle davanın kabulü ile davacının derece ve kademesinin yeniden belirlenerek varsa fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.